„Tęsknię za tobą, tato” – szept mojej córki zmienił wszystko

Zwykły wtorkowy wieczór.
Przechodziłam korytarzem, gdy usłyszałam głos Susie. Cichy, czuły, płynący z telefonu stacjonarnego:

– Dobrze… Ja też za tobą tęsknię, tato.

Zamarłam.
Tato?!

– Z kim rozmawiałaś? – zapytałam ostrożnie.

Odmówiła spojrzenia mi w oczy.

– Pomyłka… – szepnęła.

Ale to nie była pomyłka. Nie z takim głosem. Nie z takim tonem.

Sprawdziłam rejestr połączeń. Jeden nieznany numer. Długo wpatrywałam się w ekran, zanim sama wybrałam ten numer.

– Susie? – odezwał się głos.

– Myślałem, że dziś już nie zadzwonisz.

Zamarłam.

– Kim jesteś? – zapytałam.

Zapadła cisza. Gęsta i pełna napięcia.

Klik.
Połączenie zostało przerwane.