W końcu syn, ale tragedia potoczyła się swoim torem

Rozpłakała się. Nasza najstarsza córka, 13 lat, spojrzała na mnie w milczeniu smutnymi oczami.

Niedługo potem ją zostawiłem. Uciekłem z domu z moją kochanką, fryzjerką, która była ode mnie dziesięć lat młodsza. Wyszeptała do mnie:

„Dałam ci dwóch synów, nie jak innej kobiecie…”

Niezauważona przez moje urojenia, zapomniałam o moich córkach, ich łzach, głodzie i życiu bez ojca. Spędziłam z nią siedem dni w pokoju hotelowym, marząc o nowej przyszłości i rodzinie podobnej do mojej.

Ale pewnego deszczowego popołudnia wróciłem, by ogłosić rozwód.

Kiedy otworzyłam drzwi, zobaczyłam moje córki siedzące cicho, z oczami zaczerwienionymi od płaczu. Najstarsza podeszła do mnie, wskazała na pokój i powiedziała spokojnym głosem:

„Ojcze, odwiedź ją ostatni raz.”