W Święto Dziękczynienia zadzwonił dzwonek do drzwi. To był mężczyzna, który wyglądał, jakby nie miał dokąd pójść. „Masz jakieś zapasowe jedzenie?” Mama powiedziała: „Daj mu pieniądze i zamknij drzwi”. Tata powiedział: „Postaw inne miejsce. Je z nami”. Byłem wściekły. Zażenowany. Potem przy obiedzie powiedział coś, co sprawiło, że tata zbladł. Nie miałem pojęcia, kim naprawdę był ten człowiek.

Bezdomny mężczyzna zapukał do drzwi podczas kolacji z okazji Święta Dziękczynienia. Nie miałem pojęcia, kim naprawdę jest ten człowiek.

Lauren Mitchell, lat 17, nakrywała do stołu na Święto Dziękczynienia, gdy bezdomny mężczyzna zapukał z prośbą o jedzenie. Jej mama odmówiła. Lauren się zgodziła – to był ich rodzinny obiad. Ale jej tata, Rob, nalegał: „Nakryjcie inne miejsce”. Niechętnie pozwolili Davidowi Andersonowi dołączyć do nich. Kolacja była niezręczna, dopóki David nie powiedział czegoś, co sprawiło, że Rob zamarł.

Nakrywałam do stołu, gdy zadzwonił dzwonek do drzwi.

„Czy ktoś może to otworzyć?” – zawołała mama z kuchni.

Trzymałem w rękach babciną porcelanę, tę z dobrego materiału, którego używamy tylko na Święto Dziękczynienia, więc krzyknąłem: „Charlie, otwórz drzwi”. Mój 12-letni brat nie ruszył się z kanapy, jak zwykle wpatrzony w telefon.

„Charlie, jestem zajęty. Jesteś na TikToku.”

Dzwonek zadzwonił ponownie. Tata wyszedł z garażu, wycierając ręce ręcznikiem.

„Ja to otworzę.”

Wróciłam do układania talerzy. Cztery nakrycia. Skromne Święto Dziękczynienia w tym roku. Tylko my. Mama powiedziała, że ​​chce kameralnej atmosfery. Chyba chodziło jej o mniej pracy.

Usłyszałem, jak otwierają się drzwi wejściowe, potem zapadła cisza, a potem głos taty.

„Czy mogę w czymś pomóc?”

Męski głos, szorstki i cichy: „Przepraszam, że przeszkadzam ci w Święto Dziękczynienia. Zastanawiałem się, czy masz coś do jedzenia, co mógłbyś mi podarować?”

Zamarłam. Mama pojawiła się w drzwiach jadalni. Nasze spojrzenia się spotkały. Bezdomny mężczyzna w naszych drzwiach w Święto Dziękczynienia.

„Yyy…” Głos taty był niepewny. Wyszedł i zamknął za sobą drzwi, po czym wrócił.

„Pozwól mi… zaczekać chwilę.”