„Znowu między pracami” – westchnęła mama przy świątecznym obiedzie. Tata skinął głową: „Nie mogę utrzymać stałej pracy”. Kontynuowałem dekorowanie choinki. Głos spikera telewizyjnego wypełnił salę: „Najnowsze wieści: TAJEMNICZA ZAŁOŻYCIELKA FIRMY TECHNOLOGICZNEJ UJAWNIONA JAKO LOKALNA KOBIETA…

Mama powiedziała na Boże Narodzenie, że „wciąż szuka pracy” — a potem CNN rozpoczęło swój specjalny reportaż

Lampki choinkowe na choince rodziców mrugały naprzemiennie czerwonymi i zielonymi pasmami, rzucając miękkie cienie na salon, w którym spędzałam wszystkie święta przez ostatnie dwadzieścia dziewięć lat. Niektóre rzeczy nigdy się nie zmieniały. Ozdoby były te same z dzieciństwa. Aniołek na czubku był lekko przechylony w lewo, tak jak zawsze. A opinia mojej rodziny na temat moich życiowych wyborów pozostała niezmienna jak Gwiazda Polarna.

„Sarah, kochanie, czy ostatnio aktualizowałaś swoje CV?” – zawołała mama z kuchni, a w jej głosie słychać było mieszankę troski i rozczarowania, którą nauczyłam się rozpoznawać w wieku dwunastu lat.

Zawiesiłam srebrny dzwonek na niższej gałęzi. „Nie szukam pracy, mamo”.

„No cóż, powinnaś”. Wyszła z tacą ciasteczek cukrowych w kształcie choinek i gwiazdek – co roku według tego samego przepisu. „Nie możesz tak po prostu dryfować z jednego tematu do drugiego. Masz prawie trzydzieści lat”.

„Mam świadomość swojego wieku”.

Tata podniósł wzrok znad gazety, z okularami do czytania na nosie. „Twoja mama ma rację. Czas się ustatkować. Znaleźć gdzieś stabilną posadę. Może w administracji. Czy twoja kuzynka Linda nie załatwiła ci tej rozmowy kwalifikacyjnej w swojej firmie ubezpieczeniowej?”

„Nie poszedłem na tę rozmowę kwalifikacyjną”.

„Właśnie w tym tkwi problem”. Złożył papier z rozmysłem i precyzją. „Nie można być wybrednym, nie mając stałego zatrudnienia. Każda praca jest lepsza niż żadna”.

Mój starszy brat, Michael, wszedł z garażu, strzepując śnieg z ramion. Przyjechał z Bostonu z żoną Jennifer i bliźniakami. Michael był dentystą – odnoszącym sukcesy, szanowanym – idealnym dzieckiem, o jakim marzą rodzice. „Znów rozmawiamy o sytuacji zawodowej Sarah?” Złapał ciastko, uśmiechając się szeroko. „O co chodzi tym razem – freelancer, konsultant, przedsiębiorca, cyfrowy nomada?”

„Mam pracę, Michaelu.”